Abstract
Potoczne myślenie o zjawiskach milczenia, monologu i dialogu zdaje się gloryfikować dialog, natomiast wykluczać milczenie i monolog z przestrzeni życia człowieka, a szczególnie życia publicznego.Postulatem, związanym ze współczesnym dążeniem do demokratyzacji stosunków międzyludzkich, jest bowiem stworzenie takich struktur, w których każdy mógłby zabrać głos i mieć czynny udział w tworzeniu rzeczywistości społeczno-kulturowej, w której przyszło mu żyć.Konotacje emocjonalne i wartościujące tak mocno zostały związane z samymi pojęciami milczenia, monologu i dialogu, iż wiele osób nie zauważa ich aksjologicznej relatywizacji ze względu na przestrzeń, w jakiej występują.Zamysł pracowników Katedry Aksjologii Pedagogicznej i Metodologii Badań Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, aby przeanalizować w ramach konferencji znaczenie tych trzech rzeczywistości w przestrzeni edukacyjnej, jawi się w tym kontekście jako interesująca inicjatywa, zmierzająca do rozdzielenia przytoczonych kategorii od ich ideologicznych i politycznych konotacji.