Abstract
Recenzje 293 -Traktowaniem poznania jako projekcji apriorycznych kategorii (idei); "mówi się o przynależnej każdemu człowiekowi od urodzenia zdolności, która umożliwia mu poznawczą orientację w rzeczywistości (tzw.kompetencję poznawczą)" (s.36); -podkreśleniem wartości "poznania indywidualnego, poznania konkretu, poznania intuicyjnego" oraz "bezpośredniego kontaktu przedmiotu poznającego z przedmiotem poznania" (s.37); -uznaniem przez antypedagogów za "niemiarodajne, upraszczające oraz ingerencyjne" (s.135) empirycznych metod poznania; -uznaniem spontaniczności za "wartość poznawczą" (s.135).Rozdział czwarty omawianej publikacji poświęcił Autor ocenie postpedagogicznych poglądów.Zastrzeżenie, że nie zawarto w nim skrystalizowanej koncepcji oceniającej, zdecydowanie odbiega od nachalnej, postmodernistycznej indoktrynacji antypedagogiki.Stawiając w nim pytania dotyczące metodologicznych i teoretycznych podstaw antypedagogiki, a także jej zaplecza filozoficznego oraz ideologicznych inspiracji, rozumnej refleksji Czytelnika pozostawiamy odpowiedź, czy z tych zmagań wyszedł zwycięsko.