Abstract
W artykule poruszono problematykę dotyczącą kapitału społecznego, w szczególności jego kluczowego komponentu, jakim jest zaufanie. Celem artykułu jest wyeksponowanie roli zaufania w procesach społecznego uczenia się w aspekcie jednostkowym i zbiorowym. Wgląd w badania nad zaufaniem społecznym w Unii Europejskiej oraz RFN, jako jednym z jej krajów członkowskich, uwypukla znaczenie zaufania społecznego, które może zadać kłam nieufności, konformizmowi, dystansowi społecznemu, alienacji, dezintegracji społecznej i wielu innym jeszcze negatywnym trendom współczesności, zagrażającym demokracji. Wnioski wieńczące tekst podkreślają znaczenie dobrej diagnozy kontekstu społecznego, lokalnych uwarunkowań oraz indywidualnych i zbiorowych interesów, bez której budowanie kapitału społecznego w jego różnych wymiarach nie zaowocuje wzrostem podmiotowości społecznej, a wręcz przeciwnie, zaogni wzajemną nieufność, pasywizm, manipulacje i inne dysfunkcje społeczne.