Abstract
Celem artykułu jest eksploracja pojęcia duchowości w myśli i życiu Stefana Kunowskiego. Cel ten realizowany jest poprzez krótkie nakreślenie duchowości w warstwicowej teorii rozwoju człowieka, z wyeksponowaniem rozwoju warstwy duchowej i atrybutów duchowości, co ma związek z poziomem transpersonalnym rozwoju duchowego (Wilber, 1980) i funkcjami wychowawczymi, ukazanymi w optyce funkcji initiare-christianisare (Kunowski, 2000a, s. 251). Pomimo że Wilber i Kunowski prezentują inną perspektywę ontologiczno-aksjologiczną, to rozumienie rozwoju duchowości może korespondować ze sobą, przyjmując odpowiednią adekwatność interpretacyjną. Zastosowana hermeneutyczna analiza treści (Vieira i de Queiroz, 2017), sięgająca do wtórnej analizy danych (Wickham, 2019), pozwoliła wydobyć wagę kształtowania się tożsamości duchowej (Kiesling i in., 2006) warunkującej osiągnięcie dojrzałości ludzkiej i twórczości wybitnej (Nęcka, 2003, s. 216–218) Kunowskiego, wyrażającej się nie tylko w jego myśli, wkładzie w rozwój pedagogiki chrześcijańskiej, katolickiej i pastoralnej, ale także w życiu, w wypełnieniu jego powołania zgodnie z wolą Boga.