Abstract
Celem artykułu jest ukazanie przejawów duchowości w biografii Marii Grzegorzewskiej (1887–1967) i ich znaczenia w procesie wychowania do twórczego życia. W artykule przedstawiono wzajemne relacje między duchowością, twórczym życiem oraz biograficznym podejściem do wychowania i samowychowania. Odwoływanie się do duchowej sfery życia odzwierciedla przekonanie, że człowiek-osoba jest częścią czegoś większego niż on sam, czegoś, co wykracza poza jego indywidualną egzystencję. Biografia Marii Grzegorzewskiej stanowi przykład integracji duchowości i twórczego życia, ukazuje jej zaangażowanie w promowanie uniwersalnych wartości, takich jak dobro, prawda, piękno i miłość. Podejście Grzegorzewskiej do edukacji odzwierciedlało równowagę wartości duchowych i innowacyjnego myślenia. Postrzegała życie jako ciągły proces twórczy zakorzeniony w uniwersalnych prawdach. Dziedzictwo Grzegorzewskiej pozostaje istotne dla współczesnych procesów edukacyjnych, w których wspieranie duchowości i kompetencji twórczych ma kluczowe znaczenie dla radzenia sobie z kryzysami egzystencjalnymi i społecznymi.