Abstract
Rozważania podejmowane w artykule dotyczą wychowania jako obszaru ideowego wszelkiej refleksyjnej praktyki pedagogicznej. Owa praktyka może być konceptualizowana w formie teorii, filozofii i metafizyki wychowania. Zaproponowana zostanie koncepcja metafizyki wychowania jako noetyki, czyli takiej praktyki myślenia pedagogicznego, które odnosi myślenie o wychowaniu poza nie samo, ku temu, co je poprzedza, umożliwia i uzasadnia. Intelektualnym tłem podejmowanych rozważań będzie współczesny paradygmat badań nad filozofią Platona. Zasadą wychowania okaże się transcendencja jako ontologiczna emancypacja człowieka ku jedności tego, co immanentnie – biopsychospołecznie, historycznie i kulturowo – zróżnicowane. Na koniec zostanie przedstawiona ilustracja pojęciowa metafizyki wychowania jako noetyki w formie pedagogiczno-filozoficznej koncepcji „ontologii wymiarów” Viktora Frankla.