Abstract
W niniejszym artykule zestawione zostały dwie koncepcje dotyczące ładu politycznego – na tle myśli św. Augustyna ukazana została koncepcja jāhiliyyah Sajjida Qutby. Jak podkreśla Erik Peterson doktryna wypracowana przez św. Augustyna ostatecznie przekreślała możliwość tworzenia w ramach chrześcijaństwa teologii politycznej - to co boskie i to cesarskie zostało rozdzielone, chociaż możliwość współpracy między tymi dwoma porządkami została zachowana. Tym samym w aspekcie polityki pojawiła się sfera świeckości. Koncepcja przedstawiona przez Qutbę także akcentuje istnienie dwóch porządków, jednak w odróżnieniu od św. Augustyna porządki te nie mają charakteru duchowego, a ściśle empiryczny. Władza i prawo Allaha powinno rozciągać się na całość życia społecznego, politycznego i gospodarczego. Wszystko co się tej wizji przeciwstawia ujęte jest w kategorii rebelii przeciw Allahowi. Stąd konflikt między tymi porządkami jest nie tylko nieunikniony, ale ma także charakter egzystencjalny.