Abstract
Psalm 37 uchodzi za zbiór sentencji mądrościowych, przypominający Księgę Przysłów. Szczegółowa analiza tego Psalmu prowadzi do wniosku, że jest on kunsztowną kompozycją (pomijając drobne redakcyjne uzupełnienie) i jako taki powinien być interpretowany. Rzeczowo przynależy on do Psałterza (umieszczony w końcowej części pierwszego Psałterza Dawidowego), gdyż z naciskiem wzywa odbiorcę do pokładania ufności w Bogu, który ocala sprawiedliwego, a niegodziwego przywodzi do zagłady. Jest znacznie bardziej niż zbiory z Księgi Przysłów naznaczony religijnie i liturgicznie.