Abstract
Przygotowanie do bierzmowania młodych ludzi staje się dziś jednym z najtrudniejszych wyzwań dla duszpasterstwa w Polsce. Wykorzystywany przez lata tradycyjny i nieco klerykalny model formacyjny można dziś uznać za nieaktualny. Reprezentanci młodego pokolenia, podejmując przygotowanie do sakramentu bierzmowania, dają dziś ostatnią szansę wspólnocie Kościoła. Może ona ją wykorzystać do skutecznej ewangelizacji, bądź też, ufając w klasyczne, nieaktualne metody i założenia formacyjne, wykazać indyferentyzm wobec promowanej przez Ojca Świętego Franciszka koncepcji nawrócenia pastoralnego, tracąc tym samym kontakt z młodymi ludźmi. Perspektywa efektywnego przekazu Dobrej Nowiny kandydatom do bierzmowania, a także wzmacnianie w nich fundamentów wiary jest wyzwaniem duszpasterskim, wymagającym zmiany dotychczasowej mentalności. Młodzi w poszczególnych wspólnotach parafialnych mogą doświadczyć działania Ducha Świętego i piękna żywego Kościoła. Aby tak się stało, należy porzucić formalistyczne myślenie, nastawione bardziej na budowę struktur niż na rozwój duchowy człowieka.