Abstract
Przedmiotem analiz w artykule jest obywatelski profil społeczności państwowej zaprezentowany w nauczaniu Josepha Ratzingera/Benedykta XVI. Społeczeństwo obywatelskie przy wielu swoich zaletach, nie jest wolne od niebezpieczeństw, które przy zastosowaniu redukcjonistycznego stylu współczesnej refleksji służą indywidualizacji odniesień, co było m.in. silnie eksponowane w czasach nowożytnych. Nie sposób pominąć kwestii porządku naturalnego poznawanego ludzkim rozum (sięgającego początkami starożytności), co posiada kluczowe znaczenie w wszelkich procesie humanizacji. Joseph Ratzinger/Benedykt jest świadom ryzyka nadinterpretacji statusu jednostki jako indywiduum w społeczeństwie. Właściwe poczucie obywatelskości w państwie jest kształtowane na gruncie zasad pomocniczości i solidarności, nieodłącznie związanych z personalizmem. Świadomość własnych praw przy odpowiedzialności za bliźniego jest kształtowana w rodzinie. Z kolei systemy demokratyczne służą promowaniu w świecie wolności i równości, wyrażających w istocie etos obywatela. Materiałem źródłowym opracowania jest nauczanie Josepha Ratzingera/Benedykta XVI.