Abstract
W prezentowanym artykule poruszono zagadnienia prawne związane z kazaniem wygłaszanym podczas liturgii sprawowanej po Soborze Watykańskim II według ksiąg rytu rzymskiego z 1962 roku. W rubrykach tych ksiąg nie traktowano bowiem kazania jako integralnej części liturgii, dlatego jego wygłaszanie miało nierzadko charakter katechizmowy i niehomilijny. Jawi się więc problem badawczy dotyczący uwzględnienia aktualnych norm dyscyplinarnych o homilii, która dziś traktowana jest jako sakramentalny akt kultu. Analizy doprowadziły do wniosku, że kazanie w liturgii celebrowanej według przedsoborowych ksiąg nadal nie jest jej integralną częścią. Należy jednak mieć na uwadze związek głoszonego słowa z celebrowaną liturgią. Wygłaszając kazanie w ramach tych obrzędów, należy przestrzegać norm dyscyplinarnych obowiązującego Kodeksu Prawa Kanonicznego. Powinno się jednak także zachować integralność (kształt) obrzędów zawartych w księgach z 1962 r.