Abstract
Spośród ksiąg Nowego Testamentu Pierwszy List św. Jana tylko pozornie wydaje się być pismem, w którym temat rozeznawania woli Bożej należy do niszowych problemów podejmowanych przez jego autora. Niniejszy artykuł wykazuje, że bezpośrednie wzmianki dotyczące woli Bożej w 2,17 oraz 5,14 nie wyczerpują tematu, który w omawianym liście należy rozpatrywać, mając na uwadze przedstawioną w 3,22 konieczność pełnienia tego, co znajduje „upodobanie przed Bogiem”. Zrealizowane w podejściu synchronicznym badania egzegetyczne kanonicznej postaci tekstu obejmują trzy etapy. Pierwszy dotyczy ustalenia terminów wyrażających wolę Boga w 1 J. Drugi zmierza do określenia działań służących poznawaniu albo rozeznawaniu i wypełnieniu woli Bożej. Wreszcie trzeci obejmuje analizę pragmatyczną tekstu. Oprócz prezentacji skutków poznania i wypełniania woli Bożej przez adresatów listu w ostatniej części studium zwraca się uwagę na funkcję perswazyjną pisma, które od swoich adresatów wymaga aktualizacji zawartej w nim parenezy.