Abstract
W artykule podjęto próbę systematycznego ujęcia czterech paschalnych modeli obrzędowych występujących w historii zbawienia: Paschy Mojżesza, dorocznej Paschy Izraela, Paschy Chrystusa oraz Eucharystii jako Paschy Kościoła. Punktem wyjścia jest podkreślenie wspólnej struktury czterech Pasch z użyciem parametrów „wydarzenie – uczta”, posiadających funkcję teologiczną. Studium, poszukując nie tylko zbieżności strukturalnych, ale przede wszystkim zbieżności treści wszystkich modeli, ukazuje konieczność przejścia w anamnezie od rzeczywistości historycznej do transhistorycznej. Proponowana metoda pozwala ukazać głęboką więź i zależność pomiędzy obrzędami Izraela i Eucharystią. Niniejsze studium, przez otwarcie pola dalszych badań i wysunięcie hipotezy odnośnie do układu elementów omawianych modeli, ukazuje spójność wszystkich czterech modeli i ich główne znaczenie.