Abstract
Etyka Alberta Schweitzera jest subiektywistyczna. Postuluje autonomię wobec praw rządzących światem i określa ogólną zasadę moralną, opierając ją na wewnętrznym doświadczeniu woli życia. Wynika to z jego przekonania, że nie jesteśmy w stanie odkryć sensu istnienia świata. Sugeruje akt rezygnacji poznawczej - zaprzestanie poszukiwania sensu świata i zwrócenie się ku swojemu wnętrzu. Schweitzer uważa, że prawa rządzące światem są okrutne i pozwalają zabijać inne stworzenia. Moralna istota ludzka nigdy nie zaakceptuje takich reguł. Starając się być wiernym wewnętrznej prawdzie swojej woli życia, całkowicie potwierdzi życie, sprzeciwiając się wszystkiemu, co dzieje się wokół niego. Postulat Schweitzera ignoruje prawdę o świecie. To atrakcyjna utopia bycia dobrym w świecie pełnym zniszczeń. Schweitzer nie przejmuje się jednak tym, że jego postulaty są niemożliwe do spełnienia.