Abstract
W niniejszym artykule autor omawia problem takiego przekraczania granic ingerencji człowieka w środowisko naturalne, które oddziałuje zarówno na naturę, jak i człowieka. Ustalenie granic ingerencji człowieka w naturę (i w siebie samego) jest zależne od rodzaju tych granic. Z tego względu autor prezentuje kwestie roli i wzrostu ingerencji człowieka w naturę, próbę usprawiedliwienia współczesnych ingerencji i związane z tym dylematy. Dla potrzeb tej analizy zostaje zdefiniowana linia graniczna ingerencji w naturę. W części końcowej wskazane są przykłady rozszerzania dopuszczalnych ograniczeń.