Abstract
Celem pracy było oszacowanie najmniejszej możliwej liczby pochowanych (MNI) w analizowanym ossuarium podjętym w czasie prac ratowniczych na krakowskim Placu Słowiańskim. Prócz tego podjęto próbę określenia profilu biologicznego zmarłych oraz próbę ustalenia, z którego z przykościelnych cmentarzy zlokalizowanych przy Placu Słowiańskim mogły one pochodzić. MNI zostało ustalone w oparciu o zachowane kości skroniowe strony prawej i wyniosło 51. Najliczniej reprezentowanymi w badanym materiale kośćmi były kości czaszki i większe kości szkieletu postkranialnego. Zauważono także zdecydowanie mniejszy udział kości dziecięcych. Obie te obserwacje wskakują na selekcję kości jakiej dokonywano w czasie przenosin szkieletów grobów pierwotnych do grobu wtórnego. Wyniki badań nie pozwoliły na jednoznaczne wskazanie pochodzenia szczątków, choć bardziej prawdopodobnym jest, iż ossuarium powstało na skutek przenosin ciał z cmentarza przy kościele św. Krzyża.