Abstract
Artykuł poddaje analizie istotę edukacji leśnej w kontekście jej wpływu na kreowanie postaw dzieci. Odwołując się do przykładów zajęć prowadzonych w lesie, mniej ustrukturyzowanych od prowadzonych w szkolnych klasach, pozwalających na większą samodzielność dzieci, przekonuje do stosowania rożnych form edukacji leśnej, ponieważ bezpośredni kontakt z lasem daje lepsze możliwości poznania, odkrywania i zrozumienia przyrody oraz kształtowania kultury obcowania z lasem. Podkreśla się przy tym znaczenie form i treści edukacji leśnej dla kształtowania postaw prospołecznych. Dzieci posiadając większą swobodę działania, uczą się rozwiązywać problemy, podejmować decyzje, tworzyć reguły i przestrzegać ich oraz traktować z szacunkiem środowisko leśne, co przekłada się na szacunek wobec całej, otaczającej rzeczywistości.