Abstract
Autorka znajduje uzasadnienie dla „praw lasu” w podmiotowym istnieniu ekosystemów. Pojęcie życia pomaga jej zrozumieć, na czym polega podmiotowość ekosystemów. Zauważa, że specyfiką życia jest twórcze trwanie, które łączy trzy wymiary czasu: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Myślenie o zależnościach w schemacie relacji ekosystemowej pomaga zrozumieć, jak możliwe jest takie twórcze trwanie. Autorka korzysta z pojęcia podmiotu odpowiedzialności, które znajduje u Romana Ingardena w pracy O odpowiedzialności i jej podstawach ontycznych. Bycie podmiotem odpowiedzialności uzasadnia posiadanie praw, które pozwalają przyczyniać się do realizowania prawdy, dobra i piękna. Dzięki aktywności ekosystemu, jakim jest las, mogą być realizowane te trzy wartości uniwersalne.