Abstract
Współcześnie socjoterapia jako forma pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz przestrzeń wsparcia i edukacji zyskuje na znaczeniu. Ten rodzaj pomocy wykorzystuje elastyczne formy pracy, dostosowanie metod do rzeczywistych potrzeb oraz systematyczne wspieranie rozwoju emocjonalnego, społecznego i moralnego. Jest to szczególnie istotne w pracy z młodymi chłopcami, adolescentami, którzy mierzą się z licznymi wyzwaniami rozwojowymi. W obliczu zmian kulturowych i rosnącej świadomości różnorodności ról społecznych konieczne jest tworzenie bezpiecznej przestrzeni, w której mogą budować własną tożsamość bez presji schematów. Kluczowe jest promowanie zdrowych relacji interpersonalnych, rozwijanie umiejętności radzenia sobie z trudnościami oraz kreowanie pozytywnych wzorców męskości i empatii. W tym kontekście socjoterapia staje się kluczowym elementem w nowym paradygmacie edukacji i terapii młodych mężczyzn. Prezentowane rozważania obejmują refleksję naukową oraz przegląd literatury z zakresu socjoterapii, pedagogiki i studiów nad męskością/ami. Badacze wskazują, że chłopcy rzadko szukają wsparcia psychologiczno-pedagogicznego, co wiąże się z normami kulturowymi męskości oraz trudnościami w identyfikowaniu i wyrażaniu emocji. W tym kontekście istotne jest tworzenie zajęć socjoterapeutycznych dopasowanych do potrzeb rozwojowych chłopców. Niniejsze opracowanie może służyć jako inspiracja do działań wychowawczych wspierających młodych mężczyzn w kształtowaniu konstruktywnych wzorców męskości i radzeniu sobie ze stereotypami płciowymi.