Abstract
Niniejszy esej ukazuje różne drogi wyzwolenia proponowane przez ateistyczny liberalizm w swojej krytyce religii chrześcijańskiej. Różne formy antropoteizmu od A. Comte'a, L. Feuerbacha, K. Marksa, F. Nietzschego prowadzi w przypadku J. P. Sartre'a do nihilizmu, w którym człowiek, aby być wolnym, musi zaakceptować, że jego życie, i wszystko nie ma sensu i jest absurdalne. Klasycyzm, nazizm i nihilizm, jako rezultat ateistycznej krytyki religii, domagają się ateizm, aby przemyśleć swoją triumfującą wiarę w znalezienie lekarstwa na ludzkie szczęście.