Abstract
Artykuł przedstawia nauczanie Ojców Kościoła na temat Ducha Świętego. Pierwsza synteza teologicznej refleksji nad Duchem Świętym ma miejsce w apostolstwie Credo: „Wierzymy w Ducha Świętego, który jest Panem i daje życie pochodzi od Ojca i Syna, który oddaje cześć z Ojcem i Synem i będzie uwielbiony, który mówił przez proroków”. Na podstawie tej wersji rozwija pierwotną doktrynę o Duchu Świętym w starożytnym chrześcijaństwie. Szczególnie rozwinęło się nauczanie o Duchu Świętym w znaczeniu naukowym po Soborze Nicejskim. Na Wschodzie z teologii Ducha Świętego: Athanasius von Aleksandria, Bazyli Wielki, Grzegorz z Nazjanzu, a na Zachodzie: Hilarius z Poitiers, Ambroży z Mediolanu i Augustyn z Hippony. Artykuł podtrzymuje ideę patrystyczną na temat specyfiki działania Ducha Świętego, działania Ducha w Sakramenty i ważność Ducha w modlitwie chrześcijańskiej.