Abstract
Kościół od samego początku wziął na siebie troskę o tych, którzy zamierzali się pobrać. Dlatego nałożyła na swoich duchowych pasterzy obowiązek przygotowania wiernych do Sakramentu Małżeństwa. Świadomy tego, że małżeństwo jest tak ważnym wydarzeniem w życiu narzeczonych, jak iw życiu całej wspólnoty wiernych, Kościół czuł się zobowiązany do niesienia pomocy duszpasterskiej młodzieży w przygotowaniu do małżeństwa. Nic dziwnego, że Codex Iuris Canonici z 1917 r. zobowiązuje przewodników duchowych do starannego i rozsądnego nauczania wiernych o sakramencie małżeństwa i jego przeszkodach. Temat ten znalazł również swoje odzwierciedlenie w uchwałach I Synodu Diecezji Tarnowskiej. Uchwały kładą kres zgodnemu z prawem rozstrzygnięciu tematu egzaminu przedmałżeńskiego stwierdzającego wolność do zawarcia małżeństwa oraz ogłaszania zapowiedzi w celu usunięcia przeszkód do zawarcia małżeństwa. Przedstawiony w ten sposób – stosując środki ostrożności – proboszcz sumiennie usuwa te przeszkody, pozwalając mu w sposób poważny i przyjemny pomóc w dopełnieniu małżeństwa.