Abstract
Historia chrześcijaństwa pełna jest różnych trudności, jakich doświadczają chrześcijanie żyjący w świecie: od niezrozumienia i niechęci, oszczerstw i zniewag, po męczeństwo krwi. Ciekawa odpowiedź na pytanie „Jak chrześcijanin powinien żyć w społeczności, która w dużej mierze jest niechrześcijańska?” można znaleźć w Pierwszym Liście Piotra. Niniejszy artykuł stara się ukazać znaczenie przykładu Chrystusa, przedstawionego w 1 Pt 2,22-24, który cierpliwie znosił swoje cierpienia, w kształtowaniu uczniów Chrystusa do dojrzałego życia wiarą. Hymn ten stanowi wymagający, ale i pełen nadziei przykład do naśladowania zarówno dla chrześcijan z Anatolii z I wieku, jak i dla współczesnych.