Abstract
Środowisko naturalne człowieka składa się z naturalnego podłoża (gdzie można znaleźć pożywienie) oraz społeczeństwa (w którym się żyje). Dodatkowo osoba konstytuuje swoje własne środowiska. Artykuł wyjaśnia proces kształtowania się świadomości ekologicznej w okresie II Rzeczypospolitej (1918 – 1939) na łamach rocznika „Wierchy” wydawanego we Lwowie od 1923 r. „Wierchy” zastąpił czasopismo „Pamiętniki” (wydawane przez Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego do 1920 r.). Poświęcone było problematyce gór, ich terytorium i kultury – jako organ Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (wydawane przez Zarząd Główny wraz z Oddziałem Lwowskim Towarzystwa). Komitet redakcyjny składał się z prof. dr Jan Gwalbert Pawlikowski (redaktor naczelny), prof. dr Adolf Chybiński, prof. dr Walery Goetel, dr Roman Kordys i mjr Bronisław Romaniszyn. Rocznik zawierał liczne artykuły naukowe wyjaśniające znaczenie idei i praktyki dla ochrony flory i fauny Tatr. W czasopiśmie opisano pilną potrzebę ochrony środowiska tatrzańskiego oraz kulturowe uwarunkowania relacji człowieka z przyrodą na przykładach z utworów naukowych, poetyckich i muzycznych, które składają się na polskie dziedzictwo kulturowe.