Abstract
Towarzystwo Salezjańskie podjęło działalność wychowawczą na ziemiach polskich w 1898 roku, czyli jeszcze w okresie zaborów. Pierwsza instytucja znajdowała się w Oświęcimiu na terenie zaboru austriackiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku salezjanie aktywnie włączyli się w odbudowę zniszczonego kraju. Ich wysiłki koncentrowały się przede wszystkim na obszarze pracy szkolno-wychowawczej. W latach 1918-1939 poza typowymi placówkami, jakimi są szkoły, prowadzili także działalność w innych dziedzinach pracy z młodzieżą. W artykule przedstawiono szereg placówek oświatowych prowadzonych przez Towarzystwo Salezjańskie w okresie międzywojennym.