Abstract
W artykule przedstawiono modlitewniki będące w obiegu od czasów Soboru Watykańskiego II. Klasyczny modlitewnik ma stałą strukturę i charakter formacyjny, ponieważ przekazuje religijne spojrzenie na życie. Zwykle zawiera wypowiedzi spisane stylem hieratycznym z elementami stylu oficjalnego. Współczesne modlitewniki nie mają ustalonej struktury, choć zachowują formę sylwy (zbioru różnorodnych gatunków). Ich formacyjny charakter polega albo na dopuszczaniu do głosu różnych podmiotów (świętych lub innych autorytetów moralnych), albo na uwzględnianiu światopoglądu adresata. Może to prowadzić do daleko posuniętej otwartości stylistycznej polegającej na wprowadzaniu form typowych dla danej społeczności adresatów. Współczesne modlitewniki mogą przyjąć styl potoczny (w tym niskie rejestry), zanika natomiast ich hieratyczny charakter.