Abstract
Analiza historii kształtowania się regionalizmu w Polsce wskazuje na przełomowy rok 1989. Wcześniej tradycyjny model regionalizmu koncentrował się przede wszystkim na obszarze społeczno – kulturowym. Po wprowadzeniu ustroju demokratycznego można zaobserwować wiele zmian, które zaowocowały szerokim katalogiem działań ukierunkowanych na rozwój regionu oraz wzrostem liczby firm podejmujących tego typu inicjatywy. Współczesny polski regionalizm to przede wszystkim aktywność samorządu terytorialnego i samych obywateli, którzy odpowiadają na wymogi integracji europejskiej i globalizacji. Te nowe aspekty wiążą się z koncepcją nowego regionalizmu.