Abstract
Niniejszy artykuł jest próbą ukazania relacji między znakami czynionymi przez Jezusa a wiarą człowieka na podstawie czwartej ewangelii. W pierwszym etapie autor dokonuje analizy biblijnego słowa ,,znak”. Twierdzi, że ze względu na głębszy sens nie należy go utożsamiać z cudem. W Biblii „znak” odnosi się do aktu Bożej interwencji, mającego na celu doprowadzenie człowieka do wiary. Dalsze analizy ujawniają specyficzne rozumienie słowa „znak” w rozumieniu czwartego ewangelisty. Znaki uczynione przez Jezusa nie narzucają człowiekowi wiary, ale do niej zapraszają. Kluczową rolę odgrywa tu dobra wola i otwartość ze strony człowieka.