Abstract
W artykule przedstawiono rozważania na temat egzystencjalnej sytuacji polskiego dziecka. Patologie w różnych dziedzinach życia społecznego, które są wynikiem transformacji ustrojowej w połączeniu ze zmianami ekonomicznymi i społecznymi, pozostawiają piętno zarówno na życiu rodzinnym i na życiu dziecka. Do "poważnych" przejawów patologii w Polsce po 1989 roku zalicza się: bezdomności, żebractwo, jak również alkoholizm i kradzieże, które stwarzają konflikty z prawem (również w gronie najmłodszych obywateli). Z powodu funkcjonowania wielu rodzin dysfunkcyjnych i zagrożonych demoralizacją pojawiły się także zjawiska niedostosowania, sieroctwa społecznego i inne zagrożenia związane z nieodpowiednią opieką nad dziećmi i młodzieżą.