Abstract
Osoby niepełnosprawne po wypadkach komunikacyjnych realizować się mogą społecznie poprzez aktywność artystyczną. Najczęściej osoby te realizują się poprzez pisanie wierszy, opowiadań czy autobiograficznych powieści. Wiersz pozwala na wyrażanie własnych emocji o swoich uczuciach, cierpieniu, bólu, sensu życia, niepełnosprawności, choroby i Bogu. Często poezja osób niepełnosprawnych ma charakter religijny, a także wielowątkowy, przez co spełnia rolę terapeutyczną dla tych osób, dzięki czemu następuje z czasem akceptacja własnej niepełnosprawności.