Abstract
Wieloaspektowość badań poświęconych jedynemu oratorium Ludwiga van Beethovena Chrystus na Górze Oliwnej może dawać złudzenie braku potrzeby ich kontynuacji. Jednak pośród szczegółowych analiz nadarza się przestrzeń do ujęcia całościowego. Warto pokusić się o umiejscowienie dzieła wiedeńskiego klasyka w kontekście przemian dziejowych i jego osobistych przeżyć, spróbować nakreślić tradycję niemieckiego oratorium i umiejscowić dzieło kompozytora z jego strukturą formalną w realiach epoki. Ten zakres problematyki będzie esencją niniejszego tekstu, stanowiąc pierwszą część obszerniejszego materiału. W drugiej odsłonie rozważania przybiorą zakres bardziej analityczny, poświęcony tekstowi i jego relacji do struktur muzycznych.