Abstract
W 1918 r. Polska po 123 latach niewoli odzyskała niepodległość. Kraj powstał z trzech zaborów. Proces odbudowywania państwowości napotykał liczne problemy: brak struktur politycznych, zniszczenia wojenne, różne prawodawstwo, brak jednego systemu szkolnictwa. Sytuacje komplikował ponadto ogólnoświatowy kryzys ekonomiczny. Nowa władza zdawała sobie sprawę, że kwestia szkolnictwa i wychowania należy do priorytetowych. W proces odbudowy młodego kraju czynnie włączyli się salezjanie, którzy byli obecni na ziemiach polskich od 1898 r. Tworzyli szkolnictwo ogólnokształcące, szkoły zawodowe i sierocińce. Jedną z form pracy z młodzieżą było harcerstwo. Salezjanie formę tę wspierali i angażowali się w organizowanie i prowadzenie drużyn harcerskich.