Abstract
Artykuł podejmuje problematykę przezwyciężenia rozdźwięku pomiędzy wiarą a zaangażowaniem doczesnym, sygnalizowaną w Gaudium et spes Soboru Watykańskiego II i w wielu wypowiedziach Jana Pawła II. Wychodzi od analizy tekstu soborowego (nr 43), ukazując historyczno-eklezjalne, teologiczno-duchowe oraz społeczne przyczyny owego rozdźwięku. Następnie wskazuje na pewne elementy nauki soborowej pomocne w teologicznej i duchowej refleksji nad przezwyciężeniem owego rozłamu. W drugiej części artykuł podaje na ten temat wskazania teologiczne i duchowe Giuseppe Lazzatiego oparte na soborowej teologii laikatu. W końcowej części uzupełnia wcześniejsze analizy, odwołując się do pogłębionej eklezjologii, poszerzonego pojęcia świeckości oraz do nauki na temat tworzenia syntezy między wiarą a zaangażowaniem doczesnym zawartych w Christifideles laici Jana Pawła II.