Abstract
Problematyka realizacji egzystencji ludzkiej w sferze sacrum zajmuje szczególne miejsce w dorobku literackim wieków dawnych. Celem artykułu jest budowanie namysłu wokół obrazu miłości do Boga utrwalonego w poezji dawnej, omawianej na lekcjach języka polskiego w szkole średniej. Ważna w tym aspekcie jest refleksja nad rolą i wartością obcowania z sacrum obecnym w kształceniu literackim i życiu codziennym współczesnych licealistów. W związku z tym na podstawie analizy propozycji rozwiązań metodycznych zawartych w obudowie dydaktycznej wybranych wierszy staropolskich określono kierunki projektowania refleksji o miłości poprzez analizę i interpretację wybranych wierszy oraz zaproponowanych działań lekcyjnych, mogących wspierać budowanie i pogłębianie miłości współczesnych nastolatków do sacrum, którym może być m.in. Bóg, drugi człowiek, ojczyzna.