Abstract
Artykuł stanowi próbę przedstawienia relacji Maryi ze słowem Bożym w kontekście dwóch wersetów z Łukaszowej Ewangelii Dzieciństwa, które bezpośrednio nawiązują do tego zagadnienia. Podjęte analizy dotyczą charakterystyki literackiej tekstu greckiego i polskiego przekładu Łk 2, 19. 51b, a także wyjaśnienia egzegetycznego w nawiązaniu do sekcji Łk 1–2 i całości dwudzieła Łukasza (Łk–Dz). W świetle przeprowadzonych badań można stwierdzić, że oba teksty są do siebie podobne, jednocześnie posiadają właściwe sobie cechy charakterystyczne. Postawa Maryi wobec słowa Bożego jest działaniem trwałym, które wyróżnia Ją na tle innych bohaterów narracji Łukaszowej.