Abstract
Motyw szat Jezusa jest obecny u wszystkich Ewangelistów (Mt 27, 35; Mk 15, 24; Łk 23, 34), ale najbardziej rozbudowany jest w Ewangelii według św. Jana (J 19, 23–24). Właśnie Czwarta Ewangelia zaznacza najwyraźniej związek, który istnieje między tym motywem a Ps 22, 19. Rozbudowana, dwuetapowa procedura i zróżnicowanie nazewnictwa mają odtwarzać tekst ze Starego Testamentu. Zarazem w tej właśnie Ewangelii nie ma obecnego w Mt 27, 46 i Mk 15, 34 cytatu z Ps 22, 2 oraz obecnego w Mt 27, 43 i por. Łk 23, 35 cytatu z Ps 22, 9. Porównanie terminologii Ps 22 (21), 19 w wersji hebrajskiej i greckiej jest pierwszym krokiem do stwierdzenia, na ile J 19, 23–24 czerpie z Ps 22 (21) bezpośrednio, a na ile za pośrednictwem LXX. Zagadnieniem głównym jednak jest charakter użycia Ps 22 (21), 19 w J 19, 23–24. Jest to kwestia decydująca o sposobie odczytania słowa ὁ χιτών, które często jest interpretowane ponaddosłownie. Czy owa ponaddosłowność jest wpisana w sam tekst, czy też jest efektem teologicznej hermeneutyki biblijnej? Jak wykorzystanie tekstu z Ps 22, 19 w J 19, 23–24 zmienia horyzont interpretacyjny? Jak hermeneutyka wpływa na tłumaczenie J 19, 23–24? Oto pytania, na które chce odpowiedzieć ten artykuł.