Abstract
Artykuł analizuje termin „Szilo” (hebr. šîlōh) w Rdz 49, 10 – jeden z najczęściej dyskutowanych problemów interpretacyjnych Starego Testamentu. W pierwszej części przedstawiono współczesne propozycje przekładu oraz związane z tym wyrażeniem trudności filologiczne i semantyczne. Następnie omówiono interpretacje terminu w starożytnych kontekstach żydowskich – Septuagincie, tradycji qumrańskiej i literaturze rabinicznej – w których nabiera on znaczenia mesjańskiego. Szczególną uwagę poświęcono związkowi motywu Szilo z symboliką „wód Siloe” (Iz 8, 6). W części końcowej przeanalizowano interpretacje patrystyczne (Orygenesa, Euzebiusza z Cezarei i Hieronima), argumentując, że proroctwo o Szilo w Rdz 49, 10 znajduje wypełnienie w nazwie Siloe (J 9, 7), która symbolicznie wskazuje na Jezusa jako obiecanego Mesjasza.