Abstract
Artykuł podejmuje problematykę relacji pomiędzy biblijnym a współczesnym rozumieniem pojęcia charyzmatu oraz roli, jaką pełni on w życiu Kościoła. Biblijne rozumienie tego pojęcia, oparte na tekstach św. Pawła, zostaje zaktualizowane przez osadzenie go w sakramentologicznym kontekście rzeczywistości powołania życiowego chrześcijanina. W dalszej kolejności przeprowadzona zostaje analiza dwóch konkretnych przypadków tak rozumianego charyzmatu: zaproponowanego przez św. s. Faustynę charyzmatu „posługi miłosierdzia” oraz zidentyfikowanego przez św. Jana Pawła II charyzmatu „posługi myślenia”. W obu przypadkach analiza koncentruje się na wpływie tych charyzmatów na liturgiczne i modlitewne życie Kościoła współczesnego.