Diabeł, Hiob i marność Koheleta

Rozprawa analizuje w nowym świetle znaną opowieść biblijną o Hiobie. Autor czyta ją w perspektywie kuszenia przez diabła, a następnie wywodzi z tego pojęcie absurdu. Przeprowadza w związku z tym dyskusję z Kierkegaardem. Dalej przechodzi do nowego odczytania Apokalipsy według Izajasza i na końcu poddaje analizie przesłanie Koheleta, stawiając je w świetle nowożytnej filozofii. Własne stanowisko w tej sprawie określa terminem ethosophia – mądrość istnienia.