Abstract
Artykuł przedstawia zagadnienie obecności kobiet w posługach stałych lektora, akolity i katechisty w perspektywie okołosoborowej Soboru Watykańskiego II. W ten sposób ukazany został kontekst zarówno modyfikacji święceń niższych, dokonany w 1972 r., jak również kolejna reforma dyscypliny kościelnej, dopuszczająca kobiety do posług liturgicznych, mająca miejsce w 2021 r. Celem artykułu było bowiem zauważenie złożoności prezentowanego zagadnienia, podkreślając nie tyle znaczenie zmiany dokonanej przez papieża Franciszka, ile poszczególne aspekty, które do niej doprowadziły. Dlatego tekst został podzielony na trzy części. W pierwszej ukazano przyczynę zmian, obrazując sytuację związaną z funkcjonowaniem święceń niższych przed II Soborem Watykańskim. Rozdział drugi podkreślił teologiczny walor posługiwania świeckich w Kościele, ukazując tym samym fundament modyfikacji dyscypliny względem posług niższych od diakonatu. Dzięki temu możliwe było dostrzeżenie powolnego, coraz to bardziej szerszego udostępniania kobietom poszczególnych funkcji liturgicznych, aż do umożliwienia im przyjmowania posług stałych, co stało się tematem rozdziału trzeciego. Całość została zwieńczona refleksją na temat prezentowanego zagadnienia. Artykuł został napisany metodą historyczno-syntetyczną.