Abstract
Artykuł analizuje, w jaki sposób literatura mądrościowa – w szczególności Księga Przysłów i Mądrość Syracha – przyczyniła się do ukształtowania teologicznych i etycznych wątków w Liście św. Jakuba. Skupiając się na wymiarach literackich, historycznych i teologicznych, opracowanie ukazuje, że wczesnochrześcijańscy autorzy, tacy jak św. Jakub, czerpali z żydowskiej tradycji mądrościowej, aby sformułować nowe nauczanie, które z jednej strony pozostaje zgodne z dotychczasowymi normami moralnymi, a z drugiej je przekształca. Wykorzystując współczesne metody egzegezy biblijnej i hermeneutyki, artykuł pokazuje, jak międzytekstowe powiązania odsłaniają wspólną wizję etyczną opartą na sprawiedliwości, pokorze i czynnej wierze.