Abstract
Coraz częściej mieszkańcy miast stają się świadomymi uczestnikami procesu poprawy jego funkcjonowania czy budowania wizerunku. Biorą udział w partycypacjach społecznych, zgłaszają projekty dotyczące kształtowania przestrzeni publicznych np. do budżetu obywatelskiego czy zielonego. Sprzyjają temu wdrażane przez wiele miast idee „miast dla ludzi” (m.in. Gehl 2013, Montgomery 2015, Sadik-Khan, Solomonow 2017). Zainteresowania mieszkańców: estetyką miast, chaosem przestrzennym, błędami zarządzania są bardzo cenne, nie zawsze jednak prowadzą do kształtowania przestrzeni w sposób harmonijny, uwzględniający uwarunkowania: funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe, kompozycyjno-estetyczne czyli poprawiające ład przestrzenny. Zdarza się, że jak twierdzi Miessen (2013), są wykorzystywane przez władze miast do „zrzucenia” odpowiedzialności za wspólną przestrzeń na mieszkańców. W pracy przedmiotem zainteresowania była ocena kolorystyki kamienic występujących w centrum Lublina i ich odbiór przez użytkowników przestrzeni publicznych. Na podstawie przeprowadzonych badań ankietowych starano się określić czy mogą się one stać podstawą budowy ładu przestrzennego.