Abstract
Szata roślinna jest jednym z komponentów krajobrazu i pełni ważną rolę w systemie ekologicznym danego regionu. Najcenniejszymi zbiorowiskami roślinnym są zbiorowiska leśne, wodne, bagienne i szuwarowe, które wykształcają się bez ingerencji człowieka. W dzisiejszych czasach wpływ działalności człowieka jest zauważalny w środowisku przyrodniczym, dlatego ważne jest rozpoznanie walorów roślinności rzeczywistej, w celu zachowania wartościowych ekosystemów o charakterze naturalnym i półnaturalnym. Jest to możliwe dzięki opracowaniu właściwych wskazań dotyczących kształtowania krajobrazu ze szczególnym zwróceniem uwagi na ostoje przyrodnicze. W artykule przedstawiono zróżnicowanie szaty roślinnej Kępy Kikolskiej, a także opracowano wskazania do kształtowania systemu ekologicznego tego obszaru. Na terenie opracowania rozpoznano zbiorowiska leśne i nieleśne, tj. murawy, łąki, roślinność wodną i przywodną oraz synantropijną. Zinwentaryzowano również grupy zadrzewień, oraz istniejące oczka wodne z roślinnością wodną i szuwarową. Priorytetowymi zbiorowiskami na tym obszarze są siedliska Natura 2000, np. łęg jesionowo-olszowy. Wyróżniono ostoje przyrodnicze, a także trzy typy korytarzy ekologicznych, tj. leśny, wodny i mieszany (wodno-leśny). Kolejny etap badań obejmował sformułowanie wytycznych do kształtowania systemu ekologicznego tego regionu w celu zachowania istniejących wartości szaty roślinnej.