Abstract
Scalanie gruntów rolnych wpływa na rozwój obszarów wiejskich. Według FAO [2008] wpływ scaleń gruntów rolnych ma miejsce na trzech poziomach. Pierwszym – mikro, w ramach którego scalenia gruntów skupiają się na zmianie struktury gospodarstw rolnych i ich bezpośrednim otoczeniu. Drugim – na poziomie mezo, w którym scalenia gruntów mają szersze cele dotyczące m. in. zmian sięgających wiejskiej społeczności. Na poziomie trzecim – makro, w którym proces koncentruje się na zmianach mogących pozytywnie wpłynąć na zjawiska na terenie całego kraju, poprzez m.in. zmniejszanie dysproporcji między obszarami miejskimi i wiejskimi. Dacko [2006] pisała, że „cel powinien koncentrować się na poprawie życia na wsi, a nie tylko podniesieniu wydajności produkcji rolniczej, końcowym rezultatem powinno być odnowienie wsi poprzez trwały ekonomiczny i polityczny rozwój całej społeczności.”
Upływ czasu przyniósł zmiany w szerszym postrzeganiu prac scaleniowych, nie tylko w aspekcie ściśle technicznym, ekonomicznym, ale również społecznym i przyrodniczym. Jedną z korzyści społecznych wynikających z realizacji scaleń jest aktywne włączanie społeczności lokalnej w zagadnienia kształtowania warunków przestrzennych i zwiększenie aktywności społecznej mieszkańców. Te przesłanki powodują, iż celem artykułu jest badanie poziomu aktywności społecznej mieszkańców w gminach, w których zrealizowano scalenia gruntów rolnych i porównanie do poziomu aktywności w gminach wiejskich województwa lubelskiego. Przeprowadzono analizę i syntezę literatury oraz badania z grupy podejść przestrzennostatystycznych. Obszar badań obejmował gminy wiejskie województwa lubelskiego.