Abstract
Ceza adaleti sisteminin usul güvencesini oluşturan ceza muhakemesi hukuku, hiç şüphesiz temel hak ve özgürlükleri, müdahalenin sınırlarını hukuka ve insan haklarına uygun bir biçimde çizerek koruma altına almak istemektedir. Uygulanan her koruma tedbirinde, tedbir konusu suç dışında kalan bir başka suç için delil elde edilebilmesi olanağı söz konusu olabilmektedir. Tesadüfen ele geçen bulgular adı verilen bu tür bilgilerin değerlendirilmesi, yalnızca temel hak ve özgürlüklere müdahale alanını genişletmekle kalmadığı gibi, aynı zamanda özel hayata yeni ve bağımsız bir resmi sosyal kontrol müdahalesi oluşturmaktadır. Tesadüfen elde edilen delillerin yönetimi bu noktada hem suçla mücadelede etkinliğin sağlanması hem de kişi hak ve hürriyetlerinin otoritenin keyfi müdahalelerine karşı korunması arasında hassas bir dengeyi temsil etmektedir. Bu bağlamda çalışmamız, kamu otoritesi ve birey arasındaki menfaatler çatışmasını dengelemek adına, günümüz ceza muhakemesi delil hukukunda yer bulan tesadüfi bilgilerin ancak sınırlı olarak değerlendirilmesi ve delil avcılığının sadece hukuk devleti sınırları içerisinde yürütülmesi gerektiği vurgusuyla nihayete erdirilmek istenmektedir.