Abstract
Prihvaćajući argumente u prilog tzv. kartuzijanskoj hipotezi, tj. stajalištu da je Holbeinova slika Mrtvi Krist u grobu izvorno zamišljena kao nadgrobni spomenik u baselskoj kartuziji, autor analizira tekst epitafa s kojim je ona trebala činiti cjelinu. Kao rezultat te analize, autor naglašava važnost ontološkog značenjskog sloja tog epitafa u čijem svjetlu razvija ontološki ključ za razumijevanje te slike, povezujući ga sa smislom tradicionalne kartuzijanske opomene memento mori. Uzimajući u obzir ontološki smisao te opomene, tjeskoba promatrača Holbeinova Mrtvog Krista tumači se na tragu refleksije o pojmu Ništa (das Nichts) u egzistencijalnoj analici Martina Heideggera i Bernharda Weltea.