Abstract
Faiz oranlarının 24 Ocak 1980 kararlarıyla serbest bırakılması bankerlere rahat bir çalışma ortamı sağlamıştı. Birbirleriyle ve bankalarla mevduat rekabetine giren bankerler, yatırımcılara yüksek faiz oranları önerdiler. Bankerliğin devamı için yeni müşterilerin sisteme girmesi zorunluydu. Bu yönü ile Ponzi sistemine benzetilen bankerliğin çöküşü kaçınılmazdı. 1981 ve 1982 olmak üzere iki dalga şeklinde gerçekleşen kriz, 500’den fazla bankerin iflasına ve yüzbinlerce yatırımcının tasarruflarını kaybetmelerine neden oldu. Bu çalışmanın amacı banker krizini kronolojik bağlamda inceleyerek krizin nedenlerini saptamak, Ponzi sistemiyle benzerliğini araştırmak ve konu hakkında bilgi sahibi olmak isteyen araştırmacılara katkı sağlamaktır. Olay çalışması yöntemiyle yürütülen bu çalışmada, sürecinin iyi planlanmaması, kriz yönetimindeki eksiklik ve piyasa oyuncularının etik olmayan uygulamalarının banker krizinin asıl nedenleri olduğu ve piyasa bankerliğinin Ponzi sistemine güçlü şekilde benzediği sonucuna ulaşılmıştır.