Abstract
Bu çalışma, 2018:02–2024:12 döneminde Türkiye ekonomisinde nominal kredi hacmi, döviz kuru, fiyat düzeyi ve sanayi üretimi arasındaki dinamik etkileşimleri ampirik olarak incelemektedir. 2018 döviz kuru şoku, COVID-19 salgını ve 2021 sonrası politika rejimi dönüşümünü kapsayan söz konusu dönem, yoğun yapısal kırılmalar ve yüksek makroekonomik oynaklık içermektedir. Zivot-Andrews yapısal kırılmalı birim kök testi ve Johansen eşbütünleşme analizi aracılığıyla serilerin genel olarak I(1) özellik sergilediği ve değişkenler arasında uzun dönemli ilişki bulunduğu tespit edildikten sonra Vektör Hata Düzeltme Modeli (VECM) tahmin edilmiştir. Bootstrap güven bantlı etki-tepki fonksiyonları, döviz kuru şoklarının fiyat düzeyi üzerinde pozitif ve kalıcı bir geçişkenlik etkisi yarattığını; kredi şoklarının etkisinin ise kısa vadede sınırlı kalıp orta vadeden itibaren daha belirgin hâle geldiğini göstermektedir. Varyans ayrıştırması sonuçları, döviz kuru şoklarının fiyat düzeyi varyansında yüksek bir paya sahip olduğunu; kredi şoklarının ise döviz kuru ve sanayi üretimi üzerindeki açıklayıcı gücünün zaman içinde artabildiğini ortaya koymaktadır. Nominal kredi değişkeninin doğrudan kullanılması, TÜFE ile enflasyondan arındırılmış reel kredi serisinin fiyat düzeyiyle aynı sistemde kullanılmasından doğabilecek mekanik bağımlılık riskini azaltmaya yönelik bir modelleme tercihi olarak benimsenmiştir. Bulgular, fiyat istikrarını sağlamada yalnızca faiz aracına odaklanan dar bir politika çerçevesinin yetersiz kalabileceğini; döviz kuru istikrarı, kredi büyümesi, beklenti yönetimi ve makro ihtiyati araçları birlikte gözeten daha bütüncül bir politika yaklaşımına ihtiyaç olduğunu göstermektedir.