Abstract
Ongeveer 12% van de Nederlandse hbo- en universiteitsstudenten verleent naast hun studie zorg aan een naaste. Zij hebben vergeleken met medestudenten een verhoogde kans op psychische of fysieke klachten en studieproblemen. Studerende mantelzorgers zijn zich vaak niet bewust van hun mantelzorgtaak. Hierdoor, en omdat studieloopbaanbegeleiders weinig kennis hebben over mantelzorg, komen zij pas in beeld wanneer problemen zich voordoen. In dit kwalitatieve, exploratieve onderzoek wordt gekeken hoe het bewustzijn over studerende mantelzorgers en de impact van het combineren van mantelzorg en studie vergroot kan worden onder studieloopbaanbegeleiders en studerende mantelzorgers zelf, om beter aan te sluiten op de behoeften van studerende mantelzorgers. Semigestructureerde interviews met vijf studerende mantelzorgers en zeven studieloopbaanbegeleiders van HAN University of Applied Sciences zijn op narratieve wijze geanalyseerd. De resultaten laten, zoals verwacht, zien dat studerende mantelzorgers zichzelf niet als mantelzorger identificeren. Ook studieloopbaanbegeleiders hebben moeite hen als zodanig te herkennen. Dit komt doordat studenten doorgaans niet uit zichzelf vertellen over hun mantelzorgsituatie, maar ook doordat studieloopbaanbegeleiders bij mantelzorg denken aan het verzorgen van een ouder familielid. Om het bewustzijn over studerende mantelzorgers en de impact van het combineren van mantelzorg en studie te vergroten is het noodzakelijk de term praktisch te maken met een diversiteit aan casuïstieken. Dit helpt oude beelden los te laten en ondersteunt studerende mantelzorgers in hun zelfidentificatie. Studieloopbaanbegeleiders die zich bewust zijn van de verscheidenheid aan mantelzorgsituaties en de bijbehorende impact, zullen in studieloopbaangesprekken sneller doorvragen naar de thuissituatie. Dit bevordert signalering en daarmee tijdige ondersteuning van de studerende mantelzorger.