Abstract
Artykuł dotyczy roli zasady solidarności w kształtowaniu wspólnej polityki energetycznej Unii Europejskiej. Celem jest ukazanie, w jaki sposób solidarność – ujęta normatywnie i potwierdzona w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – wpływa na rozwój odnawialnych źródeł energii jako instrumentu integracji i bezpieczeństwa wspólnotowego. Analiza obejmuje wymiar prawny, aksjologiczny i instytucjonalny solidarności, wskazując jej znaczenie dla równoważenia suwerenności państw członkowskich z potrzebą współdziałania w ramach UE. Argumenty wskazują, że odnawialne źródła energii stanowią praktyczny wyraz solidarności europejskiej – łączącej bezpieczeństwo, zrównoważony rozwój i wspólną odpowiedzialność za przyszłość.